Ik was eerder vannacht mijn dorknen vreetbui aan het verzadigen met een broodje Falafel ergens downtown Utrecht. Doing my thing, minding my own business, je weet wel. En toen opeens kwam Bill fucking Murray zijwaarts mijn kant op waggelen. Zegmaar, zoals een krab, gehurkt, terwijl hij met zijn handen een soort krabklauw-beweging maakte. Ofzo. Ik stond er in ieder geval stomverbaasd naar te kijken, terwijl hij ineens mijn broodje uit m'n handen griste en op diezelfde achterlijke wijze weer terug schuifelde. Ik was te verdwaasd om iets te zeggen. Vlak voor hij tussen menigte verdween schreeuwde hij: "No one will ever believe you!" Echt waar!