Hij legt dat stukje ook niet echt lekker uit. En ook niet op alle plaatsen op de aarde is er twee keer per dag eb en vloed. Maar als ik het goed heb komt het doordat de maan het water aan de *zijkant* plat trekt. Kijk naar het plaatje op 0:16. En er zijn twee zijkanten, dus twee keer per dag laag water...

het water wordt daar niet 'omhoog' getrokken. er is gewoon meer zwaartekracht. op dat moment zal je dus ook een fractie van een procent meer wegen dan normaal. het water uit de omgeving zal dan ook naar dit zwaarste punt toestromen en 'tada' er is hoog water.

iets soortgelijks is er aan de hand in het gebied rond groenland. dit was een interessante vraag bij de wetenschapsquiz van de VPRO deze kerst. het waterpijl staat rond groenland een paar meter hoger dan wat het geval zou zijn als daar geen ijs lag. het ijs op groenland zorgt voor zijn eigen zwaartekrachtsveld doordat het zo enorm is. het gevolg is dat het water uit de omgeving naar dit zwaartekrachtveld toestroomt en zich dus ophoopt rond groenland.

Vergeet niet dat het water zich globaal richting maan begeeft. Dus recht onder de maan is dat omhoog, maar aan de "zijkant" gaat het ook die kant op en dus weg van die plek.

@roemeense snor

klopt. recht onder de maan zal het dan ook een hoger tij zijn dan aan de andere kant van de aarde, waar het zwaartekrachtveld weliswaar ook sterk is maar instabiel.

De getijde hebben niet alleen invloed op de aarde maar ook op de aardkost. Er zijn van dit 'uit elkaar trekken' ook voorbeelden te vinden in ons zonnestelsel. Ik geloof dat bijvoorbeeld Io, een maan van Jupiter (?) hier mee te maken heeft. De maan wordt dusdanig gekneed door de zwaartekracht dat de vrijgekomen kinetische energie de maan voldoende opwarmt om water vloeibaar te maken.

Als je dit in het extreme doortrekt, en de omloopsnelheid of de omwentelingssnelheid heel hoog is, dan zullen de getijden ook dermate extreem zijn dat een hemellichaam uit elkaar getrokken kan worden.

Bedankt!