Het korte antwoord op bovenstaande vraag luidt: ja. Brütal Legend is een leuke game. De redenen waarom dat zo is zijn echter goed verstopt, en dat is een beetje jammer. Zoals het vaker gaat met van die metal-jongens en alternatievelingen ziet ook Brütal Legend er heel woest uit en maakt het heel veel herrie, maar heeft de game een zachte, mooie kant die zich vastbijt in je hart en niet meer loslaat. De game schroomt bij vlagen echter niet om datzelfde hart achter centraal station te verkopen om zijn crackgebruik te financieren. Het verhaal dat EA een goed concept niet goed uitwerkt steekt ook bij deze titel de kop weer op.

"Brütal Legend is woest en maakt heel veel herrie, maar heeft een zachte, mooie kant"

Je bent Eddie Riggs (stem en gezicht van Jack Black, lichaam en armen van Hulk Hogan), de beste roadie op Aarde. McGuyver heeft echt niks op deze gast: geef Eddie twee stukken tape en een pijp en hij bouwt er een motor van. Dat doet hij zelfs verscheidene malen gedurende het verhaal. Knap van de schrijvers is dat Eddie’s kunde op dit vlak volkomen aannemelijk wordt gemaakt. Eddie wordt na een werkgerelateerd ongelukje door een demon getransporteerd naar 'The Age of Metal'. Hier woedt een oorlog tussen onderdrukte metalheads en de heersende orde van hairsprayrockers. Dat kan natuurlijk niet en Eddie sluit zich bij de metalheads aan om de strijd aan te gaan met General Lionwhite.

Er is veel te doen geweest om de setting en de sfeer van Brütal Legend. Was het ontzettende 'heavy metal' imago wel iets dat een grote doelgroep aansprak? Zouden breed georiënteerde gamers de inside jokes uit de muziekbusiness wel begrijpen? Je kunt hier pas antwoord op geven na de game daadwerkelijk serieus aan de tand gevoeld te hebben. Brütal Legend is, ondanks de setting en de muziek, boven alles een sprookjesachtige adventure game met een sfeer die doet denken aan films als Labyrinth en Neverending Story. De heavy metal insteek is vooral gebruikt om de wereld en haar inwoners vorm te geven, en dat is op een fantastische manier gedaan. Hoewel de graphics niet van het niveau van Uncharted 2 zijn, is de wereld met veel inspiratie en creativiteit vormgegeven.

Helaas zijn er ook een paar vlakken waarop de game jammerlijk faalt. Brütal Legend is namelijk óók een open world game in de traditie van GTA en Saint's Row. Je kunt je in principe redelijk vrij bewegen en er zijn allerhande personages die side quests voor je hebben om extra credits ('Fire tributes') te verdienen. Die kun je weer gebruiken om je wapentuig en vervoer te upgraden. De optionele missies zijn van de standaardsoort: auto-racen, een punt verdedigen of iemand redden. Het is allemaal heel erg blah en voelt puur als een manier om de game wat meer speeltijd en gewicht te geven. De verhaallijn wordt nodeloos opgebroken waardoor de side quests voelen als een 'moetje'. Deze game was meer gebaat geweest bij een heel strak script dat je een verhaal vertelt en je aan de hand meeneemt.

In principe is de combat redelijk eenvoudig: Eddie heeft een enorme bijl om op zijn vijanden in te hakken en in deze wereld genereert zijn elektrische gitaar allerhande magische aanvallen waarmee je op afstand schade kunt berokkenen. De controls reageren oké en vooral de bijl hakt lekker weg. Later in de game hebben de ontwikkelaars de noodzaak gevonden de gevechten meer diepte te geven door een regelrecht uit de Overlord-serie gejat systeem te introduceren waarbij je de controle krijgt over een aantal manschappen. Ineens speel je een soort hack 'n slash 'n real time strategy-game. Ook deze keuze voelt, net als het sandbox principe, geforceerd en nodeloos ingewikkeld. Je krijgt niet zoveel controle over je troepen als je nodig denkt te hebben en je blijft dus maar voorwaarts stormen met alles dat je tot je beschikking hebt. Dat maakt niet echt uit, want het komt wel goed. De game daagt je nooit echt uit en echte gevolgen van doodgaan zijn meestal niet aanwezig.

"Je wordt nooit echt uitgedaagd en echte gevolgen van doodgaan zijn meestal niet aanwezig"

Ondanks een paar heel rare keuzes en punten waarop Brütal Legend vooral als game tekort schiet, valt er voor iedereen veel te genieten in The Age of Metal. Vergeet metal, vergeet wat je van Jack Black vindt (hoewel zijn voice acting top is en er een paar heel goede grappen in de game zitten) en vergeet je idee van wat een sandbox game moet zijn. Brütal Legend brengt een heel eigenwijze kijk op een game, die uiteindelijk een vertelling is; een verhaal dat je stiekem echt meesleept. Misschien juist wel door de flauwe grollen.